Indija i Romi

,,Indija je zemlja stare civilizacije. Najstariji stanovnici bili su Dravidi, čiju kulturu poznajemo uglavnom na osnovu iskopina (Mohenđo Daro). Te islopine nam otkrivaju da su Dravidi bili prvi zemljoradnici u Indiji i da su već u periodu od 6000 do 4000. godine p. n. e. imali znanu kulturu (gradovi, zanati, pismenost). Oko 2000. godine, p. n. e. počeli su sa severa da prodiru osvajači koji su sebe nazivali Arijci (plemeniti, vladajući). Borbe Arijaca i Dravida trajale su duže od hiljadu godina, i završile su se oko 900. p. n. e. porazom Dravida i njihovim povlačenjem na krajnji jug Indije i na Cejlon. O ovim borbama nema pouzdanih istorijskih dokumenata, o njima govore samo legende, sačuvane u arijevskim verskim knjigama, u Vedama, a kasnije u spevovima Mahabharata i Ramajana, pisanim na sanskritu”.

 

U tom periodu ljudi su bili organizovani u plemenske saveze. Ekonomsko snaženje i jačanje kraljevske moći dovode do podele društava na četiri kaste; od kojih prost narod, najniža kasta, treba da služi ostalima. Bogatstvo Indije (začini, zlato, slonova kost, drago kamenje) privlačilo je osvajanje još u starom veku. Persijski car Darije I uspeo je oko 516. p. n. e. da osvoji Panđab, porečje Inda, a Aleksandar Makedonski prodire čak u porečje Ganga (327-325 p. n. e). Prodiranje osvajača dovodi do pokreta protiv stranaca i najzad do ujedinjenja severne Indije u moćno carstvo Magadha (IV. vek p. n. e.). Najvažnije ličnosti prve veće indijske države bili su carevi Čandragupta (321-296 p. n. e.) i Ašoka ( 273- 232. p. n. e.), čiji je raskošan dvor u prestonici Pataliputri izazivao divljenje savremenika. Niže kaste bile su surovo eksploatisane, pa su zato često podizani ustanci. Otpor naroda prati i pojava i nove religije, budizma, koja negira sistem kasta, mada on, kao ni hrišćanstvo, nije ugnjetene pozivao u revolucionarnu borbu već je propovedao pasivnost i podnošenje patnji, obećavajući potlačenima oslobođenje od muke, prestanak patnji posle smrti i utonulost u ništavilo, NIRVANU “.

 

Indijski vladari brzo su shvatili da budizam nije opasan po poredak, pa su ga neki prihvatili i pomagali, npr. Ašoka. Posle Ašokove smrti (232 p. n. e.) carstvo Magadha se raspalo, pa sve do IV veka nije bilo veće jedinstvene države u Indiji. Nakon raspada carstva Gupta, razjedinjena Indija, vekovima navikavan na pasivnost, nije se mogla odupreti osvajačima, pa je u X veku sultan Avganistana Mahmud od Gaznija (998-1030) osvojio veliki deo Indije. U zemlju prodire islam, a mesto robovlasničkih učvršćuju se feudalni društveni odnosi.

 

Početkom XIII veka severnu Indiju pustoše Mongoli. Naročito je teško stradala od mongolskog kana Tamerlana, krajem XIV, veka kad su uništeni mnogi sistemi za navodnjavanje. Baber, jedan od Tamerlanovih naslednika, osvojio je, početkom XIV veka, celu severnu Indiju i tada počinje vladavina Mongola koji vladaju Indijom do XIX veka.

 

Pomenuti događaji omogućuju da se bar u izvesnoj meri naslute uzroci i razlozi što su Romi napustili Indiju. Naime, na osnovu dosadašnjih saznanja, moglo bi se reši da je romska zajednica nastala ujedinjavanjem više plemena, različitih dijalekata, pa i rasa. Zajednica je, najverovatnije, ime dobila po Rami, legendarnom junaku epa Ramajana, a njeni pripadnici, različitog kastinskog porekla, postali su ,,Ramina deca”. Kao Ramina deca, ,,Romane ćhave” – Romi su stigli i u evropske zemlje. O tome svedoče zapisi hroničara, naučna istraživanja, umetnička dela, itd.

 

(NIAR)

 

logo_cir

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>